به نظر میاد ایرانی فهمیده علاوه بر عرب های مراکش مسئولین دیگه بدبختیش افغان هایی که از طالبان فرار می کنند هم هستند.
این حرف ها رو که میشنوم یاد احمد شاه قاجار میافتم که (البته به دروغ) ازش نقل شده یک بار گفته بود ترجیح میدم توی فلان جا توالت شور باشم تا این که شاه ایران باشم.
یادم میاد یه مدت اینجا از ایرانی ها یه پولی جمع کردم و فرستادم برای نجیب مایل هروی. آدمی که تمام زندگیش رو برای ادبیات ایران گذاشت و تهش در حالی که یک پسر عقب مانده و نیازمند مراقبت داشت پول حقوق بازنشستگیش رو چون مهاجر بود بالا کشیدند و داشتند دیپورتش می کردند. از کجا داشتند دیپورتش می کردند؟ از ایران... یاد اون روز میافتم که توی آفیس یکی از استاد های متمول ایرانی دانشگاه نشسته بودم و تکنیکلی داشتم برای یکی از همکارهاش (که خیلی خیلی بیشتر به کشورش خدمت کرده تا خود اون استاد) طلب کمک می کردم. وقتی ازش پرسیدم اینجا ایرانی های پولداری نیستند که بتونند یه کمکی بکنند؟ خیلی صریح در جوابم گفت هستند ایرانی هایی که برای این مسائل پول خرج کنند ولی اون هایی که من میشناسم وقتی که بفهمند ایشون افغانه کمک نخواهند کرد.
یاد احمدشاه فرهت میافتم که صدها پزشک و متخصص ایرانی رو توی دانشگاه فردوسی مشهد تربیت کرد و خدا میدونه جون چند هزار بچه ایرانی رو نجات داد و تشکری که ازش کردند این بود که به پسرش گفتند نمیتونه کنکور شرکت کنه چون پدرش افغانه.
ولی تهش خوشحالم... چون پسر فرهت ایران نموند و رفت انگلستان و الان توی لندن در یک شرکت بزرگ ساختمانی درآمدی داره که همه فاشیست کوچولو های ایرانی رو میتونه چند بار بخره و آزاد کنه.
اینجا اون موقعی که توی مسجد قرآن درس میدادم (بله یکی دو سال اول هنوز به سرطان اسلام عزیز مبتلا بودم) بچه هایی داشتم که پدر و مادرشون افغان بودند. بعضی هاشون مثل پدر و مادرشون داشتند خر مذهبی میشدند و از دست میرفتند ولی بعضی های دیگه شون داشتند با فرهنگ امریکایی بزرگ می شدند و با همون اعتماد به نفس امریکایی رشد میکردند و من از دیدنشون عشق می کرم و سعی می کردم به این فکر نکنم که اگه توی ایران یا افغانستان بودند سرنوشتشون چی بود.
همون موقع هام حس خوبی داشت دیدن این که نماینده ج ا در سازمان ملل میاد در شورای امنیت حرف هاشو میزنه و وقتی که میخوان رای گیری کنند کسی که نماینده امریکاست و حق وتو داره یه مهاجر اهل افغانستان و متولد مزارشریفه.
یه توصیه دوستانه برای جوون تر ها... سعی کنید اگه بهتون گفتند فاشیست مطمئن بشید که به حق اینو بهتون نمیگن. و اگه داشتند به حق بهتون میگفتند بدونید که فحشه. سعی کنید بهتون نچسبه. فاشیست رو باید تحقیر کرد. باید مسخره کرد. و باید ازش لذت برد. چون حقشه.