دیروز حین یک گفتگوی کژوال با یه نفر که خیلی مودبانه درباره دینم پرسید گفتم:"آتئیستم." و این برای اولین بار بود در زندگیم که خودمو اینجوری معرفی می کردم.
احساس خوبی داشتم بعدش.
آیا جدایی فکری من از پدرم علت روانکاوانه این احساسه؟ طبیعتا اینا سوالاتیه که به روانکاوم پول میدم بهشون فکر کنه بجای من.
واقعیت اینه که من از خیلی قبل آتئیست بودم ولی خودم نمیدونستم. وگرنه باور به این که هزار و چهارصد سال پیش کسی سوار بر اسب پرنده به آسمان ها نرفته و ماه رو دو شقه نکرده خیلی کار سختی نیست و برای منم خیلی چیز جدیدی نیست.
شنبه بیست و دوم دی ۱۴۰۳ | 12:34