بازم یه فیلم جنگ جهانی دوم جدید ساختن به نام Nuremberg که این بار توش راسل کرو نقل هرمان گورینگ رو بازی می کنه. هنوز ندیدمش و هنوز فکر کنم روی پرده است. ولی از کلیپ هایی که ازش بیرون میاد و از تریلر فیلم میشه فهمید که احتمالا دوستش نخواهم داشت.
به الف و لام میگم امریکایی ها در ساختن فیلم های جنگ جهانی دوم یه مشکلی دارند. و مشکلشونم اینه که ته دلشون نازی ها رو تحسین می کنند و این توی فیلم میزنه بیرون. لام گفت وا! مگه میشه!؟ چی میگی. گفتم بذار توضیح بدم. توی فیلم های امریکایی جنگ جهانی دوم وقتی میخوان نازی ها رو نشون بدن سعی می کنند اون ها رو شخصیت هایی خوش قیافه قد بلند خوش لباس و خوش پوش بسیار منظم و منضبط و بسیار باهوش نشون بدن. فقط مشکلشون اینه که بی رحمن. و این در سنت سینمایی امریکا بیشمار مثال داره: کلنل هانس لاندا در فیلم حرامزاده های بیشرف تارانتینو، تقریبا تمام شخصیت های نازی در فیلم والکری. مردی در قلعه بلند. پسر جهنمی. و... توی این فیلم هم سعی کردند گورینگ رو یک آدم باهوش و کاریزماتیک و خفن نشون بدن.
ولی نازی ها در فیلم های اروپایی و مخصوصا آلمانی جور دیگه ای تصویر میشن: مثل یک مشت اراذل و اوباش فاسد و احمق. و این نکته کلیدیه: اون چیزی که نازی ها دوست داشتن درباره شون فکر کنیم اولیه ولی واقعیت نازی ها دومیه و نه اولی. همیشه در نظام های فاشیستی ویترین شکوه و عظمت بسیار مهمه (البته اورانگوتان هایی که بر ایران حکومت می کنند همینم براشون مهم نیست و ما از این نظر هم بدشانس بودیم)
ولی همیشه زیر پوست این ظواهر با شکوه کثافتکاری و زیرآب زنی و چاپلوسی و انواع رذایلی که اتفاقا برای خود سیستم بده موج میزنه. به خاطر همین آدم های کاربلد کنار گذاشته میشن و جای خودشون رو به بادمجان دور قاب چین های سیاس میدند و بعد از مدتی تمام سطح بالای حکومت رو یک مشت گراز که در هر کاری به جز مجیزگویی ناتوانند تشکیل میدند.
شاید با خودتون بگید اگه انقدر آدم های بدرد نخوری بودند چجوری یهو نصف اروپا رو گرفتند؟ و جواب اینه که اول که شروع کردند همه شون آدم های بدردنخور نبودند. بسیاریشون دانشمندان و مهندسان و صنعتگرها و بروکرات های کارکشته بودند. ولی نظام فاشیستی به طور سیستماتیک آدم هایی که سرشون به تنشون بیارزه رو حذف می کنه و به تدریج با آدم های چاپلوس جایگزین می کنه و وقتی رهبر معظمشون هم خودش یکی از همون اراذل باشه راهی برای نجات سیستم وجود نداره. وگرنه کسی که نابغه نظامی باشه بدون تجهیزات زمستانی به شوروی حمله زمینی نمیکنه. اونم وقتی اقلا توی 4 تا جبهه دیگه درگیره قبلش.
درباره هرمان گورینگ این بسیار گفته شده که جدای از سوء مصرف شدید مواد مخدر اصلا آدمی نبود که هیتلر در کارهای مهم باهاش مشورت کنه و فرمانده های رده بالا پشت سرش مسخره ش می کردند.
همه اینا رو گفتم که بگم تصویر با شکوه و عظمت از هر نظام فاشیستی تصویر غلطیه و اوباش همیشه اوباشند. چه سربازهای دومتری مو طلایی نازی باشند و چه بچه بسیجی های عطر مشهدی زده پیرهن روی شلوار. قلدر هیچ چیز قابل تحسینی نداره و تنها چیز باشکوه درباره شون وقتیه که پوزشون به خاک مالیده میشه. و چقدر این تصویر زیباست. این بود که داشتم سعی می کردم در دوران جنگ 12 روزه برای برادرم توی ایران توضیح بدم. وگرنه البته کسی از حمله به کشورش خوشحال نمیشه. اما همزمان نمیشد هم اون زیبایی رو ندید و ازش لذت نبرد. :)