شبی که عمو دنی اون اثر جالب رو در فرودگاه بغداد خلق کرد هممون جمع شدیم خونه لام (همون دوستم که اون دراماها رو باهاش داشتم) چون نمیخواستیم اون شب رو تنها بگذرونیم. خندیدیم و باهم شوخی کردیم و به هم دلداری دادیم چون مثل چی ترسیده بودیم. برای خودمون و برای خانواده هامون. دیگه شکی برامون نمونده بود که اون شب لحظه شروع جنگه. با این که میدونستیم در این طرف آدمایی بودن که جلوی بی کلگی عمو دنی رو بگیرن ولی میدونستیم در اون طرف با یک گله گاو طرفیم که هیچ حد و مرزی در کصخلی ندارن. مطمئن بودیم که دیگه نمیشه متوقفش کرد.
اما اشتباه می کردیم. عمو دنی بی کله نبود. برعکس گاوها رو از ما خیلی بهتر میشناخت. یادمه اون شب وقتی الف (شوهر لام) با ناراحتی گفت بچه ها خبرگزاری فلان نوشته مثکه هواپیما رو خودشون زدن همه یکصدا بهش گفتیم "گمشو بابا! چی میگی!؟ مگه میشه؟ چرت نوشتن."
تصویر بعدی توی سخنرانی سازمان ملل بود که (به قول دموکراتا) "گودزیلای نارنجی" داشت میگفت وابستگی اروپا و به خصوص آلمان به روسیه در تامین انرژی خودش چیز خوبی نیست و باید درش تجدید نظر کنند. یادمه همون موقع هیئت آلمانی رو نشون میداد که پوزه شون از لبخند تمسخرآمیز باز شده بود. بعدترش با یکی از مقامات آلمانی جلسه خصوصی داشت و یارو با روی عبوس داشت توضیح میداد که ما به تجارت آزاد معتقدیم (تخم صگ جلوی رییس جمهور پدرجد تجارت آزاد دنیا نشسته بود و داشت اینو میگفت) و گوزیلا بهش توضیح میداد که بابا تجارت آزادو من خودمم هستم. ولی انرژی کالای استراتژیکه! فرق داره!
یک سال و چند ماه پیش که روسیه به تصور این که اروپا به گازش نیاز داره و نمیتونه غلط خاصی بکنه به اوکراین لشگرکشی کرد آلمانیا گفتن اوا خاک به سرم! زمستان سختو چکار کنیم حالا!؟ و هیچکس یادش نبود که خب پفیوز چرا پس وقتی طرف بهتون همینو میگفت نیشتو باز میکردی؟ توی این ماجرا تنها جایی که یوسف بایدن مثل رییس جمهور امریکا حرف زد همین یک بار بود. خیلیا از روی همین گفتن نورداستروم رو سیا ترکونده و انواع تئوری های توطئه رو درباره ش نوشتن و من همون موقعی که اینو شنیدم به خودم گفتم "اگه زده دمش گرم!"
تصویر بعدی ماجرای پیمان ابراهیمه و این چیزیه که طرفدارای عمو دنی خیلی روش مانور دادن و میدن. "گامی بزرگ در جهت حل یکی از قدیمی ترین مسائل سیاست خارجی جهان!" جمع کنید بینیم باو! هرکی دو روز سیاست این خاورمیانه بی پدر مادرو دنبال کرده باشه میدونه تا الان شونصدتا مذاکره و توافق صلح بوده و هر بار همه گفتن این دیگه اخریشه! این دیگه قضیه رو تموم می کنه! این دیگه فلان! خود فرزندان عمران از همه بهتر میدونن که نباید به این کسشعرها دلشونو خوش کنند. حتی اگه گودزیلا باز انتخاب میشد هم تموم نمیشد. ولی یه چیز هست که خودش میگفت و درستم میگفت اتفاقا: میگفت توی واشنگتن پر از آدماییه که نونشون توی حل نشدن مساله هاست. من مال اینجا نیستم. نونمم ازینا در نمیارم. من نفعم در اینه که این مساله ها تموم شن.
واقعیتش اگه افتضاح ماجرای ۶ ژانویه و نظرات ابلهانه طرفداراش درباره جنگ اوکراین نبود بازم سیتیزن های اطرافمو قانع می کردم که بهش رای بدن. ولی الان جلوی ابوعلی پوتین ("جبهه مقاومت" واقعا بهش میگن ابوعلی) نمیشه مردم اوکراین رو تنها گذاشت.
پی نوشت: کسی که میگه طرف فساد جنسی و اقتصادی داره "برخلاف بقیه شون که ندارن" نمیدونه واشنگتن کجاست :)